Veliki dramski i filmski glumac i jednako uspješan redatelj, Alfred Grunhut rodio se 1882. u Zagrebu, a preminuo u rodnom mu gradu 1946. godine. Studije graditeljstva u Freiburgu prekinuo je na drugoj godini da bi se vratio u rodni Zagreb gdje je krenuo učiti glumu kod velikana toga doba pedagoga poput I. Borštnika, V. Antona te Mate Barbarića, da bi se potom pridružio putujućoj glumačkoj družini J. Maričića. Godine je 1907. po prvi puta nastupio u zagrebačkom HNK u ulozi Kralja u komediji »Don Cezar od Bazana« A Denneryja i P. Dumanoira, da bi potom igrao i Niku Marinovića u Vojnovićevu »Ekvinociju«.
    Godinu je dana proveo u Primorskom kazalištu M. Markovića da bi potom bio prvakom najprije osječkog pa potom i varaždinskog kazališta. Kraće je vrijeme bio i članom bečkih kazališnih trupa Neue Wiener Buhne i Theater der 500, da bi od 1917. djelao u Zagrebu te nastupao u operetama, lakrdijama i dramama, ali ostaje dojam da su mu najviše »ležale« uloge u žanru karakterne komike. Od 1920. godine utemeljiteljem je i vodećim glumcem nekolicine zagrebačkih kabareta. Kao filmski glumac započeo je karijeru za boravka u Beču u ulogama u filmovima »Sascha-Filma«, a na početku je filmske produkcije u Hrvatskoj bio pionirom bilo kao glumac bilo kao redatelj, u zagrebačkom »Croatia-filmu«. Pisao je o problematici putujućih kazališta (»Hrvatska metropola«, 1926. godine.)