Senat grada Subotice veljače 1927. godine donio je odluku o nazivu naselja koje je u to vrijeme nastajalo kod raskrižja Bajmačkog i Malog tavankutskog puta: Naseobina Staniše Neorčića Tapše, što je danas Crveno selo na izlazu iz Subotice u pravcu Sombora. Naziv novog naselja ubrzo je upisan i na karti Subotice, 1929. godine (u prilogu je detalj karte s imenom Naseobine). Iza spomenute odluke postoji zanimljiva molba i priča sačuvana u dokumentima Povijesnog arhiva grada.    
Inicijativu za naziv novog naselja pokrenuo je gostioničar Pajo Neorčić, sin Staniše Neorčića Tapše, nakon smrti oca i nasljeđivanja zemlje na ovom području, što je sve opisao u molbi koju je uputio Senatu grada 4. studenoga 1926. godine. Zemlju je isparcelizirao i prodao za placeve, gdje niču nove kuće – objašnjava Neorčić – te moli za dozvolu postavljanja table na kojoj će biti ispisano »Naseljište Staniše Neorčića Tapše«, budući da je njegov pokojni otac Staniša Neorčić »rođen i pripoznat u Subotici...«. U prilog svojoj molbi navodi aktualni subotički običaj o nazivanju novih kvartova koji se tek izgrađuju imenima prepoznatljivim stanovništvu radi lakše orijentacije u novoizgrađenim dijelovima grada. Na takvu praksu imenovanja pojedinih novih dijelova grada doista se nailazi u povijesnim dokumentima, napose u izgradnji Kertvaroša i Novog grada, kada su placevi napravljeni na dotadašnjim voćnjacima i vinogradima, pa su nove parcele radi orijentacije ponijele imena dotadašnjih vlasnika. 
Grad je pozitivno odgovorio na Neorčićevu molbu: »Gradski senat rešava da se nova naseobina kod raskršća Bajmočkog druma i Malog tavankutskog puta nazove Naseobina Staniše Neorčića Tapše«. Prema zapisima i sjećanjima, Neorčić, po kome je današnje Crveno selo prvotno nazvano, bio je omiljen među ljudima.