Kada je 1924. – 1925. godine sačinjen plan uličnih mreža i placeva za tri nova gradska naselja, IX., X. i XI. kvart, kasnije nazvani Željezničko naselje, Kertvaroš i Novi grad, molbe za odobrenje gradnje kuća u dotadašnjim Palićkim vinogradima ubrzano stižu Senatu grada. Budući da su nove ulice, uglavnom, još neimenovane, u molbama, radi preciznijeg označavanja lokacija na ovom velikom području, osim katastarskih brojeva placeva, najčešće koriste toponime koji su u to vrijeme bili u upotrebi.
Za lokalitet u Novom gradu uz prugu ka Paliću i Horgošu, u molbama se često susreće naziv Rajnic ili Reinic, davno ime koje se i danas spominje. Naime, ovdje se gradilo i u spomenuto vrijeme, no staro, manje radničko naselje uz prugu i Tvornicu kože napravljeno je još krajem devetnaestog stoljeća. »Vilmos i Mór Reinitz su bili trgovci kožom, podigli su fabriku i uz nju naselje za radnike. Parcele dimenzija 20/25-30 metara bile su skoncentrisane uz Kožarsku ulicu, sa kućama koje su se zabatom nizale uz uličnu regulacionu liniju...« (Gordana Prčić-Vujnović, Razvoj urbanizma i arhitekture Subotice između dva svjetska rata).
Nakon što su vinogradi od 1925. preinačeni u građevinsko zemljište, i uz staro naselje uz prugu se ubrzano gradi. Samo u jednom mjesecu, kolovozu 1925. godine, »Slavnom Senatu« stižu četiri molbe za dozvolu za gradnju u »Reinic selu«. »Čast mi je zamoliti da mi se dozvoli graditi jednu kuću na mojem zemljištu u Palićkim vinogradima. Kuća će biti nabijena i pokrivena crijepom...«, uobičajeni je kratki tekst obraćanja Senatu. Molbe su sačuvane u Povijesnom arhivu Subotica (F: 47. III pod brojevima 646, 671, 677 i 680), ali ne i nacrti kuća, te ostajemo uskraćeni za njihov autentični izgled prilikom gradnje. Skromne kuće u naselju kraj pruge vremenom su dograđivane i mijenjane.