U najstarijim gradskim ulicama pred očima prolaznika u prvom planu su fasade palača, podignute na uličnoj građevinskoj trasi, dok su dvorišta potpuno skrivena od pogleda visokim kapijama, omogućujući time privatnost stanara. Izuzetak su posljednjih godina novootvoreni pasaži (na prste jedne ruke se broje) ili su, pak, dvorišne kapije širom otvorene još ranijih godina kada su skromni sporedni objekti u tim dvorištima pretvarani u stambene.
Četiri lijepe palače u neposrednoj blizini Korzoa izdvajaju se od ostalih po položaju objekata u dvorišnom prostoru time što imaju – predbašte. To su palače izgrađene kod željezničke stanice na nekadašnjoj Roginoj bari čiji je proces isušivanja trajao desetljećima. Na Roginoj bari napravljen je park (danas je to Park Ferenca Raichla) i placevi za gradnju, te su spomenute palače izgrađene između 1891. i 1898. godine.  Sve četiri palače u nizu projektirane su uvučene u odnosu na regulacijsku liniju ulice, s predbaštama i dekorativnim ogradama s elementima od kovanog željeza. Budući da se nisu nalazile u trgovačkoj ulici, prizemlje nije bilo rezervirano za lokale već za stanovanje. Ovdje su iznajmljivani atraktivni stanovi, na atraktivnoj lokaciji na samom obodu parka. Osim kod ovih građevina, predbašte iza kovanih ograda moguće je vidjeti i na drugim gradskim lokacijama, ali su vrlo rijetke (u ulicama Đure Đakovića, Maksima Gorkog...).
Predbašte su svoje, planovima regulirano šire mjesto, dobile projektiranjem ulica (i placeva) IX., X. i XI. kvarta oko 1925.-1927. godine, na prostoru koji su tad zvali jednim imenom: Palićki vinogradi. To su danas Željezničko naselje, Kertvaroš i Novi grad. Propisom o uvlačenju kuća nekoliko metara od regulacijske linije ulice nastale su predbašte i obiteljski domovi okruženi cvijećem i zelenilom, što se nastavilo slijediti i u naseljima izgrađenim kasnije.