Ivo Badalić, dramski glumac i redatelj, rođen je u Zagrebu 12. lipnja 1890. godine, a preminuo je u Zagrebu 20. studenoga 1937. godine. Poduku u glumi dobio je od V. Antona i Đ. Prejca. Godine 1907. postao je član zagrebačke Drame. Utemeljenjem Narodnog kazališta za Dalmaciju 1920. odlazi u Split da bi osnažio novi ansambl. Već sljedeću sezonu provodi u osječkom HNK, a potom se vraća u Zagreb i ostaje u njemu do kraja života.
    Prvi put je nastupio u ulozi Ferdinanda u Bernsteinovu »Kradljivcu« 1907. Zatim tumači uloge mladih ljubavnika i bonvivana u francuskom salonskom repertoaru (Flers, Caillavet, Rey), ali i u Molierovim komedijama. Godine 1919. B. Gavella mu povjerava ulogu Jaga u »Othellu« kojom započinje njegova karijera karakternog glumca. U zagrebačkom kazalištu ostvaruje niz glavnih uloga: Lenbach (M. Krleža »U agoniji«), Janković (A. Šenoa i M. Begović »Hrvatski Diogenes«), Ignjat Glembay (Krleža, »Gospoda Glembajevi«), Shylock (Shakespeare »Julije Cezar«), Rank (Ibsen »Nora«).
    Okušao se i kao redatelj (A. Cana »Vukodlak« 1922. J. H. Manners »Peg, srce moje« 1927. M. Watkins »Chicago« 1929. i S. Raphaelson »Pjevač jazza« 1930.). Sudjelovao je i jednom od prvih filmova snimljenih u Jugoslaviji »Dama sa crnom krinkom«. Svoje je uloge kreirao u bogatim varijacijama psiholoških obrata i oštro konturiranim profilima, napose likova na praizvedbama Krležinih drama (S. Batušić).