Franjo Marković je bio istaknuti hrvatski pjesnik i filozof. Čuvena su mu lirska djela i epske pjesme »Iz mlađih dana«, »Kohan i Vlasta«, te drame »Benko Bot«, »Karlo Drački« i »Zvonimir«, koje su prožete jakim slavenskim i općeljudskim akcentima, s insistiranjem na čovjekovom oslobođenju iz okova konvencija. Marković je najistaknutiji predstavnik one filozofske linije u Hrvata koja se zasnivala na misli(ma) Herbarta, a najistaknutija su mu znanstvena djela »Razvoj i sustav općene estetike«, »Filozofski rad R. Boškovića« i »Kritike mišljenja«. Franjo Marković bio je i istaknuti kritik, te autor velikog broja zapaženih estetskih i biografski intoniranih spisa o starijim hrvatskim spisateljima (Preradović, Gundulić, Ma-žuranić, Demeter, Vraz).                             
R. G. T.