Na fotografiji koja je snimljena oko 1916. godine je Gabrič Filković – Leveš iz Boke s unukom Stevanom Zavišićem. Fotografirani su u slikarskom ateljeu. Gabrič je u stojećem položaju blago nagnut na lijevu stranu pogleda uperenog direktno u objektiv kamere. Na glavi mu je šubara navučena do ušiju s uvučenim vrhom, na licu ima njegovane brkove. Na sebi ima kaputić – jankel – debelu aljinu sive boje s paralelna dva reda dugmadi. Prvi red dugmadi je za zakopčavanje a drugi red je kao ukras, kragna – jaka postavljena je jagnjećom kožicom sive boje. Jankel – debelu aljinu su šili šnajderi i ćurčije. Šnajder sašije debelu aljinu i preda je ćurčiji koji je postavljao kožu unutra i kragnu – jaku. Hlače su uske. Desna ruka blago povijena u laktu a palcem šake se oslanja na desni džep jankela. Lijevom rukom pridržava unuka. Unuk Stevan je u stojećem položaju na stolici ispred djeda, radoznalog pogleda uperenog isto u objektiv kamere. Na glavi ima bijelu šubaru od jagnjeće kože. Obučen je u štofani kaputić s kragnom koji je do ispod koljena s dva reda dugmadi. Na šakama su štrikane rukavice od vune. Na nogama su dokoljenice, štrikane čarape od vune.
Gabrič Filković – Leveš, kasapin po zanatu, imao je troje djece: kćer Katicu koja je bila učiteljica i dva sina Aleksandra Šandora – Vavu i Petra – Peru, koji su obojica bili kasapini.
Katica se udala za općinskog službenika Stevu Zavišića i s njim je imala dvoje djece – sina Stevana i kćer Olgu. Kad se Katica udala njen otac Gabrič dao je da joj se napravi namještaj od orahovine kao miraz i klavir od orahovine, što je tada a i sad je rijetko da obitelj u selu posjeduje klavir i umije svirati na njemu. Stevan je u njemačkom gradu Passau studirao medicinu i tamo je ostao raditi kao liječnik. Majka Katica je svake godine zimu provodila kod njega, a kad je imala 90 godina preselila se kod sina i tamo je umrla i sahranjena. Tamo je sahranjen i Stevan.
Ljubiša Večanski